Werkgroep      Fluorescentie
 
Spectra Sulfaten - Molybdaten -Wolframaten
 
Powelliet
Gemeten met: Ocean Optics Flame spectrometer, reflection/backscattering probe en een LED lichtbron van 305 nm.
Gekalibreerd met de Ocean Optics HL-2000-CAL.
Dit is, net als bij scheeliet, een intrinsieke fluorescentie. Deze fluorescentie ontstaat typisch in complexe anionen met een centraal metaal-ion, omgeven door zuurstofionen. De algemene term is 'ladingsoverdracht', waarbij elektronenovergang gebeurt tussen één van de zuurstofionen en het centrale metaalion. Voorbeelden van dergelijke anionen zijn: WO42-, MoO42-, VO43-, TiO68-, UO22+, enz... Het gaat onveranderlijk om zeer brede emissiebanden.
Powelliet - Cu (Cupropowelliet)
 
De fluorescentiekleur lijkt, net als de kleur onder gewoon licht, wat groener dan die van zuiver powelliet. Het verschil is nochthans miniem wanneer we naar de spectra kijken. Het is een gelijkaardig effect als bij zonlicht dat door een groen gekleurd glas schijnt. Er wordt een weinig rood licht van de powelliet-fluorescentie geabsorbeerd door het koper waardoor we deze fluorescentie als iets groener ervaren. De fluorescentie vindt echter voornamelijk plaats aan het oppervlak van de kristallen. Hierdoor is de weglengte van de licht-emissie doorheen de gekleurde kristallen én de absorptie van rood licht erg klein.
Gemeten met: Ocean Optics Flame spectrometer, reflection/backscattering probe en een LED lichtbron van 305 nm.
Gekalibreerd met de Ocean Optics HL-2000-CAL.
 
Creediet
We zien een sterke piek juist boven 300 nm. Gorobets en Gaft associëren deze piek met diewaardig gadolinium. Deze krachtige fluorescentie triggert op haar beurt twee ander activators die ook aanwezig blijken te zijn: Ce3+ en Eu2+. De fluorescentie van cerium zit in het violet en begint waarschijnlijk in de "uitlopers" van de gadolinium piek.  Tweewaardig europium veroorzaakt een brede piek die loopt van 380 nm tot 450 nm. Die overlapt dus met de emissie van de humuszuren. Door de spectra van de twee creediet specimens te vergelijken wordt de belangrijke rol van de zeldzame aarden in deze blauwe fluorescentie duidelijk.
 
Caracoliet
Een zeer sterke emissiepiek van lood domineert dit spectrum van caracoliet onder korte golf UV. De violetblauwe fluorescentie die we met het blote oog zien is maar een paar procent van de zeer sterke   fluorescentie die zich in het UV manifesteert. Een zwakkere emissie is zichtbaar in het groenblauwe deel van het spectrum. Vermoedelijk gaat het om wat organisch materiaal. Dat lood zelfs in glas een sterke fluorescentie kan veroorzaken ziet u op de foto hieronder.
Boheems kristallen "bonbonnière" onder halogeen en SW-UV licht.
Copyright © 2014 by Axel Emmermann  ·  All Rights reserved  ·  E-Mail: fluorescentie@minerant.org
Top
Terug